woensdag 18 juni 2025
Door: Jan Marten en Joke
Blijf op de hoogte en volg Jan Marten en Joke
20 Juni 2025 | Frankrijk, Cussy-en-Morvan
Parais-le-Monial - Saint-Nizier-sur-Arroux 67 kmtotaal 934 km
Het werd vandaag Joke even te veel. Zo net na de lunch reden we een stuk omhoog in de brandende zon. Toen een kilometer in de schaduw van een bos. Langs de weg een brede strook met bladeren en mos.
Joke werd er slaperig van.
We stopten en Joke ging liggen op de uit Nederland speciaal voor dit doeleinde meegenomen grijze vuilniszakken. Een vestje onder haar hoofd en binnen 30 seconden was ze helemaal weg, in diepe slaap. Ik bleef ernaast staan kijken. Ze zag er lief uit.
Na 20 minuten kwam er een auto langs, de eerste. Joke begon wakker te worden, dacht eerst dat ze in de tent lag, stond op en een paar minuten later fietste ze weer als een frisse berggeit.
Nu, wat later, 17:30 uur, het heetst van de dag, hebben we net een flinke helling gehad en rijd ik voorop met een flink vaartje naar beneden, naar een dorpje. Vreemd genoeg voel ik tijdens de afdaling langzaamaan mijn energie wegzakken, ik word wat licht in mijn hoofd.
Beneden aangekomen staat het dorpskerkje, ik moet een scherpe bocht naar rechts maken. Hee, wacht even, de zijdeur staat open!
Ik stop en strompel het kerkje binnen, ga zitten op de eerste de beste bank. Wat is het hier heerlijk koel! Ik begin ineens enorm te zweten. Zweten deed ik de hele dag al, maar dit overtreft alles.
Joke komt ook binnen, ziet mij in deze fluïde toestand en maakt zich natuurlijk zorgen. Ze komt met een lading energiekoekjes en water.
De koelte en de verzorging doen mij goed Binnen tien minuten ben ik helemaal de oude en zo fietsen we weer de volgende helling op.
Zo af en toe ga je over grenzen en moet je even pas op de plaats maken.
De een vindt het in de kerk, de ander in de natuur.
Jan Marten
-
20 Juni 2025 - 17:53
Rob:
Hierbij een vermanend vingertje van een oude veteraan. Pas maar een beetje op, jullie daar in dat warme Frankrijk, Je hebt er niks aan om over je fysieke grenzen te gaan. Een zonnesteek of de man met de hamer staat om het hoekje te gluren op zoek naar slachtoffers.
Een tandje minder met al die klimmen is best wel verstandig en jullie hoeven voor niemand meer te bewijzen dat jullie geen klimgeiten zijn.
Zoals ik je verslag las dacht ik die Jan Marten rijdt met zijn door de zon en vermoeidheid gesloopte hoofd dwars door de zijingang de kerk binnen. Maar wat dat betreft functioneerde het daarboven nog wel want je ging gewoon lopend of op een manier die er op leek.
En let ook een beetje op Joke want wetende uit verre tijden was het vaak zo dat jij boven aan de top aan het wachten was met de gedachte dat Joke, die op dat moment serieuze pogingen deed om boven te komen er wel zou komen..
Maar die gedachte is niet automatisch de praktijk. Maaaar.....het is wel weer een prestatie die jullie geleverd hebben en ik geniet van jullie verhalen en fiets van bladzijde naar bladzijde door mijn Michelingids.
Geniet maar doe voorzichtig.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
