donderdag 5 juni 2025

Tonnerre - Auxerre

72 km totaal 407 km

Na een week fietsen beginnen we aardig in ons ritme te komen. Fysiek is dat bij ons heel verschillend.

JM was vijf dagen voor we vertrokken nog gevallen bij het hardlopen en daardoor behoorlijk bont en blauw, met als kers op de taart een mooie hechting onder zijn neus. Gelukkig had hij geen hersenschudding en niets gebroken.

Nu fietst hij weer als een zonnetje. Wel een met een startende snor, want scheren is te pijnlijk vanwege het litteken. Op mijn verzoek moet er dan ook maar een baardje bij, want alleen een snor roept bij mij nog steeds nare associaties. Zo sluit JM zich aan in de rij van oude mannen die met beharing in het gezicht hun tanende mannelijkheid willen opkrikken.

Op mij maakt zo’n noodgreep geen indruk. Sterker nog: ik hou niet van mannen met baarden. Althans als ze in de tweede helft van hun eeuwige jeugd zitten.

Maar ik doe het ermee, omdat mijn mededogen met een pijn lijdende man, door de dagelijkse kwelling van het scheren, sterker is dan de behoefte aan een gladgeschoren lip-kinregio.

Wat mijn eigen conditie betreft was ik de eerste dagen verrast geen enkele last te hebben van knieën en schouders. Ook ik fietste als een zonnetje.

Het wolkje kwam dinsdag. Een pijnlijke rug. Dat werd daarna een donderwolk.

Fietsen ging nog redelijk, maar dat op- en afstappen… Vond ik hobbelige paadjes altijd extra leuk, nu voelde het als onnodige zelfkastijding. Net zoals opstaan vanuit zit, aan- en uitkleden in de tent en liggen op een luchtbedje.

Ik wist natuurlijk dat ik ook had kunnen stoppen met fietsen en kamperen, maar blijven bewegen is nog altijd de beste remedie, wist ik uit ervaring.

Vanmorgen lukt het me om, met maar af en toe een vloek, weer in mijn eentje de zeiknatte tent in te pakken.

Vol goede moed stap ik weer op de fiets. 70 kilometer moeten we fietsen om Auxerre te bereiken.

We waren hier eerder, in 2013, toen we in één vakantie Frankrijk diagonaal doorkruisten. In ons verslag van die dag lees ik dat we toen 90 kilometer hadden gefietst, de kathedraal even hebben bekeken en daarna onze tent hebben opgezet. Ik was jarig die dag en werd 53.

Al lezend herinneren we ons van de camping dat die niet leuk was. Van de kathedraal weten we niets meer.

De camping is definitief gesloten. Midden in de stad hebben we voor twee nachten een mini-appartement gereserveerd.

Vooral het echte bed lijkt me nu even een betere optie dan ons luchtbedje. Morgen zullen we zien of het heeft geholpen voor mijn rug.

Zo niet, dan gaan we naar de kathedraal en de andere kerken om kaarsjes te branden voor het leed van de wereld en daarbij ook een beetje voor mijn rug.

Joke