woensdag 11 juni 2025

Nevers

0 kmtotaal 577 km

Gisteren tegen 18:00 uur bereikten we het voor ons bekende Nevers. De camping is sinds 2013 weinig veranderd. Nog steeds een smalle strook langs de Loire, aan de overkant de stad met als enorme blikvanger de kathedraal.

Hij is de hoofdreden dat we hier weer zijn, vooral vanwege de schitterende moderne glas-in-loodramen.

Wel heel anders zijn de kampeermiddelen.

Waren het in 2013 voornamelijk tenten, nu overheerst het aantal campers. Toch hebben de tenten de mooiste plaatsen: direct aan de Loire. Sociale woningbouw heeft hier duidelijk prioriteit.

Er is een gedeelte voor kanokampeerders en een apart deel voor fietsers.

Ook nieuw, en heel luxe, is een grote partytent, waarin telefoons en accu’s kunnen worden opgeladen. Je zou bijna hopen dat er noodweer komt en we er met dit bonte gezelschap moeten schuilen,

Fransen, Engelsen, Nederlanders, Belgen en onze buurman, o nee: de buurman van onze buren. Maar daarover later.

Bij het kiezen van een plekje voor onze tent voelde ik veel ogen op ons gericht. ‘Niet bij mij, niet bij ons’. Alsof je weer terug bent bij de gymles op de middelbare school en ze niet in jouw team wilden zitten.

We kozen heel bescheiden een plekje aan de rand van het veldje, ver genoeg verwijderd van de man naast ons. Dachten we tenminste.

Toen we de tent uitrolden, trok hij driftig de haringen uit de grond. Naïef als ik ben, dacht ik nog dat het wel een vreemd tijdstip was om te vertrekken. Maar dat deed hij niet. Hij verplaatste het tentje, zonder iets te zeggen. JM en ik bedachten dat misschien zijn relatie net uit was en hij zo’n gelukkig stel in zijn directe nabijheid moeilijk kon verdragen.

Daarom schoof ik ons tentje ook nog wat verder van hem weg.

Even later kwam er een ander Nederlands stel. Ook zij verkenden het terrein en vroegen of wij het bezwaarlijk vonden dat ze naast ons kwamen staan. Het was wel erg binnen gehoorsafstand, maar uiteraard verwelkomden we hen hartelijk. Ik vertelde hen op gedempte toon het voorafgaande. Ze haalden hun schouders op en zetten hun tent op, nota bene tussen ons en de buurman. Hij gaf geen krimp. Met enig leedvermaak bekeken wij dit.

JM stelt voor om wafels te halen voor het ontbijt. De kinderen van de beheerder zijn die aan het bakken. JM gaat ze halen en blijft lang weg - ook hij kan een kletsman zijn. De beheerder komt uit Bretagne en trok zes jaar rond in Azië. Eerst in een camper nu in een touringcar met vrouw en drie kinderen. De kinderen hebben inmiddels de basisschoolleeftijd en zitten nu een paar maanden hier op school, terwijl hij en zijn vrouw de camping runnen. Hij vertelt dat de camper in Turkije de geest had gegeven. Hij heeft toen een oude lijnbus gekocht en verbouwd tot huis op wielen.

Als JM eindelijk met de wafels komt zijn alle andere tentjes inmiddels opgeruimd. We staan alleen op het grote veld.

Nu gauw naar Nevers en dan maar weer zien wie vanavond onze buren zijn.

We wandelen over de brug van de Loire met de blik gericht op de kathedraal. We zien rondom de kathedraal veel steigers, maar dat is het normale beeld bij kathedralen. Er is altijd wel weer wat te klussen. Eenmaal bij de hoofdingang aangekomen zien we een briefje hangen: ‘cathédrale sera fermée au public de mardi 10 au vendredi 13 juin’.

De teleurstelling is groot. We kiezen nu maar voor wat wereldlijks genoegen en gaan heerlijk lunchen met een wijntje en een biertje.

JM geeft natuurlijk niet op en met nieuwe energie gaan we op zoek naar de overige drie kerken. Pas kerk nummer drie is open: de Saint-Étienne. Een prachtige sobere romaanse kerk. De stilte en koelte in deze hitte zijn weldadig.

Hier willen we wel een uurtje zitten, ook omdat het buiten inmiddels 30 graden is.

En dan opeens gaan achter in de kerk een paar steigerbouwers in de weer. Het is een enorme pokkenherrie, die galmt door de hele kerk.

Gelukkig zijn er buiten lommerrijke plaatsen waar het goed toeven en genieten is.

Aan het eind van deze echte vakantiedag komen we weer op onze camping. We hebben zes nieuwe buurtenten gekregen. Het is een prachtige zomeravond en we zien de zon ondergaan achter de kathedraal. We bezien hem met mildheid. Hij kan er ook niets aan doen dat hij uitgerekend deze dagen onder het mes moet.

Joke