Donderdag 23 juli 2020

Bladel - Oud Gastel 76 km totaal 1184 km

Even terug in de tijd. We fietsen naar Hoeve Ten Vorsel, net buiten Bladel. Ik zou liegen als ik zou zeggen dat ik de paden er naar toe zou herkennen, maar zodra ik het huis zie, is dat feest van herkenning er wel. Ik zie mezelf nog zitten. Een verlegen en onzekere puber, met ontluikende rebelse trekjes, in een strakke gebleekte spijkerbroek. En ik zie vooral een verliefd meisje.

We gluren naar binnen. De indeling is nog gelijk. Zelfs de piano staat op dezelfde plek. Zou het nog steeds die Yamaha zijn?
We worden snel uit de droom geholpen door een plaquette. In 1994 is het pand afgebrand, maar daarna is het weer in oude staat opgebouwd.

Een stukje verderop is in 2006 een kapelletje gebouwd, op verzoek van de toenmalige beheerder van het landgoed Ten Vorsel. Hij vroeg het als afscheidscadeau. Hij gaf dit protestantse kapelletje de naam van Fransiscus. In de zeven glas-in-loodraampjes zijn afbeeldingen van kinderen en natuur, verwijzend naar de lange historie van het landgoed met gastvrijheid voor kinderen uit de stad, die weinig van de natuur ervaren.
Toen wisten wij dit niet. Wij hoorden zeker niet bij die doelgroep. Ik zwalkte graag met vriendinnen door de bossen rondom Ede en van JM hoor ik nog dagelijks verhalen uit zijn roemruchte padvindersverleden.

Ik het kapelletje steken we twee kaarsjes aan, in de hoop dat we nog lang elkaars pad mogen verlichten.

En dan moeten we weer verder, omdat we een lunchafspraak hebben in Baarle-Nassau. We fietsen afwisselend door België en Nederland. We zien de gebruikelijke verschillen in huizen en tuintjes.
Dan passeert opeens een Belgische touringcar. Alleen de chauffeur draagt een mondkapje en de passagiers niet. De Nederlandse richtlijn is precies andersom. Je moet denk ik Belg zijn om dit te snappen.

We komen als eerste, en zelfs op tijd, aan bij restaurant ‘’t Goei Gevoel’.
Volgens afspraak gaan we op het terras in de achtertuin zitten.
Opeens horen we een bekende Brabantse stem en verschijnt een markante snor om het hoekje. Onze vriend R. met zijn vrouw M.
We kennen R. van onze tocht naar Santiago de Compostella in 2014.
Gedurende een aantal dagen kwamen we elkaar tegen, aten samen en genoten van de vino tinto. Op dezelfde dag bereikten we Santiago.
Er is een mooie vriendschap ontstaan. We hebben redactiewerk gedaan voor zijn boek ‘Per fiets van Tilburg naar Santiago de Compostella’. En ook al hebben we elkaar lang niet gezien, het voelt heel vertrouwd.
Natuurlijk komen Santiago en zijn boek ter sprake. Er zijn al 375 exemplaren verkocht.
De mannen hebben elkaar helemaal gevonden in hun heftige verontwaardiging over het luttele bedrag dat auteurs krijgen voor hun noeste arbeid. Vijfentwintig cent krijgt R. als Bol.com zijn boek voor € 25,60 verkoopt. Waren de beide heren jonger geweest, dan waren ze een revolutie begonnen.

Na twee uur moeten we weer verder. Bij een fietsenmaker laat JM kijken naar zijn fiets, die al dagen een irritante tik laat horen.
In een kwartiertje is het gefikst.

Weer verder door het Brabantse land. In de verte zien we de basiliek van Oudenbosch, een kopie van de Sint-Pieter op schaal 1:2,5. Het lijkt even of we toch Rome gehaald hebben.
We zijn te laat om de basiliek te bezoeken. Morgen dan maar. Om 19.00 uur bereiken we een 40+-camping in Oud Gastel. Geen kinderen, wel veel honden.
Pas om 21.00 uur zitten we aan ons zelfgekookte prutje, tussen bejaarde rustzoekers.

Joke